جهان سبز

آرزویم این است ...

greenworld — Sat, 13 Dec 2008 17:44:18 GMT

آرزويم اين است نرود اشك در چشم تو هرگز مگر از شوق زياد......نرود لبخند از عمق نگاهت هرگز........و به اندازه ي هر روز تو عاشق باشي........عاشق آنكه تو را مي خواهد.......و به لبخند تو از خويش رها مي گردد......... و ترا دوست بدارد به همان اندازه،که دلت می خواهد.

باران

greenworld — Wed, 10 Dec 2008 10:55:18 GMT

اندکی عاشقانه تر زیر باران بمان

ابر را بوسیده ام تا بوسه بارانت کند

دوره ارزانیست!!!!

greenworld — Tue, 09 Dec 2008 18:40:18 GMT

چه کسی می گوید:

که گرانی شده است؟

دوره ارزانیست!!!

چه شرافت ارزان!

تن عریان ارزان!

آبرو قیمت یک تکه نان!

و دروغ از همه چیز ارزان تر!

و چه تخفیف بزرگی خورده٬

قیمت هر انسان!!!!

و اما ادامه ماجرا ....

greenworld — Tue, 09 Dec 2008 14:18:18 GMT

تا اونجایی گفتم که رفتیم نشستیم همه بعد از چند دقیقه ضایع بازی از اینکه میشینن و کمتر تو چشن خوشحال بودن اما نگو این آرامش قبل طوفانه بعد از تایم کوتاهی یکی از کارکنان برامون 3 تا منو آورد ما هم سریع سه گروه سه نفره شدیم و شروع کردیم به گشتن دنبال یه چیز خوشمزه که بتونه فشاره افتادمون بیاره سرجاش تو همین هین چشمون افتاد به قیمت های فضایی تو منو اشک تو چشمامون جمع شده بود من که دیگه طاقت این یکی رو نداشتم تازه فهمیدم که چرا هیچ دختری تنها نیومده اینجا اینجا فقط جایی بود که باید یکی رو اس کنی بتیغیش آخرم بگی نه من اصلا اهل این جور برنامه ها نیستم اشتباه گرفتی من تا به حال با کسی رفاقت نکردم.

تو همین فکرا بودم که نگاهم به سه تا از بچه ها افتاد فکر می کنید داشتن چه کار می کردن چشماشون رو می بستن چند ثانیه فکر میکردن بعد منو رو نگاه می کردن نه شدنی نبود همه چیز تو این کافی شاپ پیدا میشد نمیتونستیم بپیچونیم .یه دفه یکی از بچه با خوشحالی گفت پیدا کردم همه برگشتیم نگاش کردیم ببینیم چی تو منوی اون بوده که ما نداشتیم اما یهو قیافش پژمرده شد نگو دستشو گذاشته بود رو اسامی و فقط دنبال یه چیز با قیمت مناسب می گشت وقتی دستشو بر میداره میبینی آب معدنی خلاصه خودمونو کشتیم و هر چی پول داشتیم رو کردیم تا یه بستنی ساده بخوریم بستنی که برامون اوردن و داشتیم میخوردیم نگو در کیف من بازه یه مقدار از وسایل ریخت زمین تا من بیام به خودم بیام دیدم یکی از بچه ها فردین بازیش گل کرده رفته زیر میز اما محاسباتش با مختصات وسیله ها جور در نیومد و صندلی از زیرش در میره صدای بلند خوردن صندلی روی زمین

دیگه هیچ کدوم از بچه ها خندشون نمیگرفت اگه ولوشن می کردی شاید گریه میکردن اصلا کسی سرش رو بلند نمیکرد و به روش خودش نمی آورد یه دفعه دیدیم یکی از مشتری ها که گویا منتظر کسی بود اومد کنار میز ما همه با تعجب برگشتیم به طرفش که دیدیم خم شد صندلی رو بلند کرد و گفت حالتون خوبه خانم پاشید اشکالی نداره نگو اون احمق از خجالت پا نشده و همون جور زیر میز رو پاهاش نشسته و میخنده همین که سرشو بلند کرد ببینه کیه وقتی پسره صورتشو دید اون که انتظار داشت با چهره ناراحتی روبه رو بشه و دید اون داره میخنده با تمسخر گفت مثل اینکه شما حالتون از ما بهتره و با یه نیشخند رفت سر میز خودش فردین خانم که شیرجه زده بود فکر کرد الان بیاد بالا همه براش کف میزنن و حسابی میخندند وقتی پاشد و دید که همه اخم کردن خودشو جمع کرد خیلی جدی گفت بچه من خسته ام پاشید بریم . یکی از بچه ها گفت حق داری منم یه رب زیر میز میشنستم خسته میشدم دیگه کسی نتونستم خودشو کنترل کنه همه زدیدم زیر خنده و به سرعت از اونجا دور شدیم حالا هر وقت با هم قرار میزاریم میریم همون جا و به یاد اون روز کلی میخندیدم یادش بخیر چه روزایی بود

خاطرات شیرین من

greenworld — Sun, 07 Dec 2008 16:13:18 GMT

خوب اولین خاطره :

اگه بی مزه بود هم باز بخندید ضایع نشم ( اگه راست می گی تو یه با مزشو تعریف کن )

سال دوم دبیرستان بودیم آخرین روز حسابی احساس آدم بزرگا بهمون دست داد تصمیم گرفتیم با بچه ها یعنی نه نفری بریم کافی شاپ یه چیزی بخوریم و خلاصه یه جشنی دور هم بگیریم . یکی از بچه ها یه جا رو پیشنهاد کرد ما هم مثل گاگولا قبول کردیم و رفتیم وای چشمتون روز بد نبینم فضا رو تصور کن :

همین که از در وارد شدیم یه یه محیط خیلی آروم تغریبا تاریک ( البته ما که از بیرون اومده بودیم میشه گفت کاملا تاریک ) با یه موسیقی لایت زیبا برخوردیم . یه چند ثانیه طول کشید تا چشامون عادت کنه ببین جلومون چه خبره حتما حدس میزنید الان دیگه این چیزا عادیه تمام میزها دو نفره بوده چنان دختر و پسرا دو به دو محو تماشای هم بودن و اروم صحبت می کردن که مافکر کردیم اومدیم کافی شاپ کرو لالا .

دوباره یه چند ثانیه ایی گذشت تا یکی از کارکنان که دید ما حیرت زده وایستادیم و جو محیط ما رو گرفته گفت خانما شما قصد دارید همتون پیش هم بشنید ( حتما تو دلش با خودش فکر میکرد قرار نبود از طرف مدرسه ایی بچه ها رو برای اردو بیارن کافی شاپ) این رو که گفت همه با حالت بهت زده به هم نگاه کردن من برای اینکه بچه ها یکم از این حال و هوا دربیان فقط یه کم و به خودشون مسلط بشن خیلی مودبانه گفتم نخیر آقا ما قصد داشتیم دو به دو بشنیم ولی متاسفانه یکیمون اضافه میاد.

این رو که گفتم بچه ها همه زدن زیر خنده حالا نخند و کی بخند درست مثل تو مدرسه بچه ها که شروع کردن به خندیدن نگو من طبق معمول بلند صحبت کرده بودم و همه شنیده بودن خواستن به روی ما نیارن دیدن ما خودمون بدتر داریم میخندیدم اونا هم شروع کردن به خندیدن یه چند دقیقه همه داشتیم دسته جمعی میخندیدیم که یک دفعه تو همون حال یکی زوج پاشدن که برن که یهو یه چیزی نظر همه رو به خودش جمع کرد اینو دیگه نمی شد نا دیده گرفت دختره مانتو جذب شلوار کوتاه کفش های شیک پاشنه بلند و..... بگیر برو تا آخرش دیگه از آرایش و مدل موهاش نمیگم ای دل غافل همشون همین شکلین یه نگاه به بچه ها انداختم دیدم بعله مانتو شلوار سورمه ایی مدرسه که اگه یکم تنک و کوتاه میشد خونتو تو شیشه می کردن با کتونی وکیف های کثیف مدرسه

دیگه بچه ها افسردگی گرفته بودن که اون آقاه که گفتم اول اومده بود گفت خانم ها بفرمایید این بزرگترین میزمونه براتون آماده کردیم ولی متاسفانه 6 نفره است امیدوارم ما رو ببخشید .

ما که حسابی ضایع شده بودیم و تو چشم بودیم رفتیم نشستیم که ای کاش هیچ وقت نمیرفتیم

اخ خسته شدم تا همین جا داشته باشید بقیه اش بمونه برای بعد حدس بزنید بعدش چی شد ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟